Spiritueel begrip

 

 

De medische benadering van elke ziekte heeft te veel de neiging om tevreden te zijn met het helpen leven met de verklaarde chronische verstoring, in plaats van deze te genezen.

Hetzelfde geldt voor moeilijkheden van psychologische aard, en in het bijzonder depressie, angst, enz.

Interventie tegen depressie

Een groot deel van het probleem in Frankrijk is te wijten aan de invloed van een Europees marketinggenie dat pleitte voor een oppervlakkige perceptie van het onbewuste, Sigmund Freud. Hij gaf een begrip van het onderbewustzijn dat bestond uit het superego en het id (sub-ego), verfraaid met interpretaties van energie die buitensporig gericht was op seksualiteit.

In feite zijn er slechts drie landen waar het succes van de freudiaanse psychoanalyse voortduurt, in Argentinië, Frankrijk en Israël om heel verschillende redenen. Dit draagt bij aan een wijdverbreide verwachting onder het Franse publiek van de noodzaak van de tussenkomst van een externe psycholoog of psychoanalyticus om naar te luisteren of te begeleiden, om zichzelf te accepteren en niet om te genezen.

Het resultaat is een algemene onwetendheid over de diepte van het menselijk onbewuste, ontdekt dankzij de meditaties van Carl-Gustav Jung over de Animus, de Anima, de Schaduw en het Zelf...

De praktijk van energetische immunotherapie omvat echter de ontdekking van het onbewuste door de patiënt zodra hij de relevantie van zijn antwoorden op de psychomusculaire test begrijpt. Hij ontdekt ook dat het zijn eigen onbewuste is, een fijne kenner van de toestand van zijn lichaam, dat het beste in staat is om zijn genezing te leiden met zijn innerlijke bronnen.

Hetzelfde geldt voor fysieke, fysiologische en psychologische stoornissen.

 

Laten we het geval van de laatste benaderen met een bijzondere zorg voor depressie en de zo frequente klacht over de schade die aan stress wordt toegeschreven.

Om te beginnen is stress noodzakelijk voor het leven, en de mogelijke overmaat ervan moet worden beheerd door veerkracht. Stress hebben we niet onder controle, het is ons gebrek aan veerkracht dat we onder ogen moeten zien, vooral wanneer we de oorzaak ervan ontdekken.

Laten we eens kijken naar de confrontatie met elk ongeluk dat anderen of onszelf kan treffen: het is gepast om in het eerste geval van depressie te spreken, vaak een sterfgeval, maar er kan alleen sprake zijn van depressie als men zichzelf in twijfel trekt.

Inderdaad, echte depressie is een totale blokkade van energie door het onbewuste. Er is dan een echte weigering van de geest, een afwijzing van de door het bewuste gekozen oriëntatie:

1. ​

2. ​

3. Trauma (marteling, verkrachting, enz.)

4. "Verlangen naar geweld" [Chloé Thibaud]

Op de een of andere manier zal de patiënt weer op het goede spoor moeten komen door zich te bevrijden van de vier te overwinnen emoties, die in zijn hersenen zijn ingebed: angst, woede, wrok en het verdriet van verdriet. Het is duidelijk dat sereniteit en vergeving de psychologische doelstellingen zijn die moeten worden bereikt.

Carl-Gustav Jung voerde zijn zelftherapie gedurende meerdere jaren uit door zijn beroemde "rode boek" te schrijven, waaruit zijn techniek van "actieve verbeelding" voortkwam. Het resultaat was een nieuw begrip van het centrum van de psyche, het zelf en de diepte van onze perceptie van de geest.

De geregisseerde wakende droom, geïnspireerd door het freudiaanse volgens Robert Desoille, heeft geleid tot de ontdekking van een unieke situatie waarin het onbewuste zich uitdrukt in symbolische beelden terwijl het bewuste ernaar luistert en ze hardop beschrijft aan de begeleidende persoon.

Tijdens zijn of haar aanwezigheid voor de patiënt moet de metgezel een empathische en bemoedigende gedachte behouden, zonder oordeel, omdat het hele onbewuste van de dromer alles weet wat de begeleidende persoon denkt.

De patiënt begint met te wachten op de tussenkomst van het onbewuste door middel van dromen, een diepe meditatie geleid door de geest.

De Jungiaanse wakende droom "zonder invloed" (commentaar, suggestie, muziek, enz.) dient als basis voor de therapie door de verbeelding in actie, die wordt aangevuld met het aanbod van een voorstel voor de interpretatie van elke sessie, de hoofdrol van de begeleider.

Het is voor deze niet-betrokkenheid dat de begeleider geen toezicht nodig heeft om zijn psychologisch evenwicht te bewaren, integendeel: hij woont therapeutische interventies van de geest bij zijn patiënten bij, voor zijn grotere goed.

Enkele publicaties van wetenschappelijke kwaliteit bieden ons de contextuele betekenissen van symbolische beelden: Jung, Bachelard, Romey...

Bovenal is de interpretatie van droomscenario's voor denkbeeldige therapie in actie gebaseerd op de regels van syntaxis en semantiek van Georges Romey, die hij nooit echt had uitgebuit

Therapie door de imaginaire in actie is in feite de praktijk van de wakende droom zonder invloed, verrijkt door het voorstel van zijn interpretatie dat alleen de dromer geroepen is om goed te keuren, te veranderen of te voltooien

Therapie door de verbeelding in actie brengt realisaties en herstel tot leven die geen enkele psychoanalyse of medicatie had kunnen bereiken:

1. Oplossing van angst als gevolg van het verlies van een tweeling tijdens het leven van de foetus

2. Verzachting van een sterke emotie die door de moeder tijdens de zwangerschap wordt waargenomen

Dit is waar we rekening moeten houden met het proces van individuatie dat door Carl-Gustav-Jung is onthuld, waarbij we onze geleefde bestemming markeren door vooruitgang te boeken door vereniging van tegenstellingen.

Het is dus een kwestie van dromen om volwassen te worden en niet om te genezen, want het is geen kwestie van een ziekte, maar van het moeizaam overwinnen van een moeilijk obstakel.

Het concept van de verbeelding als inspiratie en scenarist van dromen is van kracht als laatste redmiddel. Maar de ervaring van de psychomusculaire test, aangevuld met de klassieke filosofie, wijst eerder in de richting van het begrijpen van een interventie van de geest van de dromer in de zin van de trilogie "lichaam, geest, ziel". Deze trilogie is beter in staat om ons te helpen Carl-Gustav Jung's positionering van het ego als het centrum van het bewuste en het zelf als het centrum van de totale psyche te begrijpen.

 

Zulke sessies moeten niet te snel na elkaar worden gehouden, simpelweg omdat elke sessie door de geest moet kunnen worden aangegrepen als een kans om een van deze belangrijke verenigingen van tegenstellingen te bereiken.

Het aantal sessies om een spontaan individuatieproces opnieuw op gang te brengen, varieert sterk van persoon tot persoon en kan variëren van één tot dertig met een mediaan van ongeveer twaalf.

De dromer zal uit zo'n denkbeeldige therapie in actie komen met een diepe kennis van die innerlijke persoonlijkheden die deel uitmaken van het onbewuste.